Wanneer ik naar de bomen kijk op straat dan denk ik: hoe kunnen ze zo sterk zijn. Hoe ze daar staan, omringd door stenen en asfalt, opgelegd door de mens. De mens wil alles hebben en bedekken. Zelfs de bomen krijgen geen rust en toch zijn ze zo enorm sterk. Hun wortels banen zich een weg dwars door het asfalt, zo enorm sterk. Wat de mens ook doet, ze gaan er voor om te leven. Ik denk zo "wouw!", dat kan ik ook, dat wil ik ook en dat doe ik nu ook. Ik doe mijn eigen ding, mijn eigen lekkers en dat voelt heel goed. Zo teer en kwetsbaar als de mens kan zijn, net als een vlinder zo zacht, onbedorven een pracht, des te sterker is de drang om te gaan voor wat jij wilt want "Butterflies do...!"